مسئله 1375 - اگر به قدرى دور شود كه اذان خانه‌ها را نشنود ولى اذان شهر را كه معمولًا در جاى بلند مىگويند بشنود ، نبايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1376 - اگر به جايى برسد كه اذان شهر را كه معمولًا در جاى بلند مىگويند نشنود ولى اذانى را كه در جايى استثنائى و خيلى بلند و خارج از متعارف و يا به وسيله بلندگو مىگويند بشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1377 - اگر چشم يا گوش او يا صداى اذان مؤذّن غير معمولى باشد ، در محلّى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانه‌ها را نبيند و گوش متوسّط صداى اذان معمولى را نشنود . مسئله 1378 - منظور از صداى معمولى ، معمول بدون استفاده از بلندگو و مانند آن است كه سابقاً بدون اين وسايل بوده است ولى منظور از ديوارها ، ديوارها و ساختمانهاى معمول در هر زمان است . مسئله 1379 - اگر موقعى كه سفر مىرود شكّ كند كه به حدّ ترخّص - يعنى : جايى كه اذان را نشنود و ديوار را نبيند - رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . و در موقع برگشتن ، اگر شكّ كند كه به حدّ ترخّص رسيده يا نه بايد شكسته بخواند . و بهتر است كه در همان محلّ كه هنگام رفتن تمام خوانده بود نماز نخواند بلكه يا قبلًا بخواند و يا صبر كند تا يقين به گذشت از مرز ترخّص كند و اگر در برگشتن در همان جا كه در رفتن تمام خوانده شكسته بخواند بنابر احتياط لازم بايد نمازى را كه در اين مكان تمام خوانده بطور شكسته قضا نمايد و نمازى را كه شكسته خوانده ، تمام اعاده نمايد و اگر اعاده نكرد تا از آنجا گذشت و وقت هنوز بود و انجام نداد بعداً قضاى آن را تمام بجا آورد . چيزهايى كه سفر را قطع مىكنند اوّل - رسيدن به وطن مسئله 1380 - مسافرى كه در سفر از وطن خود عبور مىكند ، وقتى به جايى برسد كه ديوار وطن خود را ببيند و يا صداى اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1381 - مسافرى كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتى در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار فرسخ برود و